Als een sprinter die zich klaarmaakt om de spurt van zijn leven te beginnen … zo zit ik op de rand van mijn stoel. Zijn ogen strelen mijn gezicht, zijn handen wrijven elkaar, zijn benen bewegen zenuwachtig op en neer.

Ik hou mijn handen achter mijn rug. Ik moet van hem afblijven.

Het lukt niet. Uiteindelijk grijp ik zijn hand en streel ze, ook alsof mijn leven er van afhangt. Mijn lijf krimpt, reageert, beantwoordt de strelingen zonder enige remming. Ik voel me nat worden, mijn borsten worden harder. De opwinding giert door mijn keel.

Zijn woorden maken me geil …

Zijn lippen doen me dromen.

Wanneer hij zegt dat hij me op tafel wil gooien, mijn benen spreiden en zich daartussen verliezen, vraag ik me af waarom hij niets onderneemt. Waarom hij zo braaf op zijn stoel blijft zitten.

Het feit dat zijn vrouw elke moment kan thuiskomen zal daar zeker mee te maken hebben.

Er is nog steeds niets over. Nu al een jaar ….

Het verlangen groeit en blijft groeien.