Hoe ik woorden op-deel
in twee doosjes
Een doosje voor Hem
Een doosje voor Hem
‘Ik hou van jou’ en ‘Ik zie je graag’
heerlijk en lekker
zalig en zoet
lief en liefste
maatje en vriendje
Hoe ik het doosje inpak
mét strik
het ene voor Hem
het andere voor Hem
Hoe het me verscheurt
en deelt
op-deelt
in stukken
en brokken
Hoe mijn hart
langzaam breekt
gekloofd
splijt
En er van mij niets meer overblijft.
Zijn ogen vergroten. Zijn tong streelt zijn lippen. Hij slikt. En nog eens. Aarzelend gaat zijn hoofd omhoog, bergt hij de gsm op. Mijn berichtje toverde een glimlach om zijn mond.
Zijn blik flitst heen en weer. Heeft niemand het gezien?
Dan ontmoet ik hem. Hij slaat zijn arm om me heen en voelt. Hij schatert en drukt een kus in mijn nek.
Mijn smsje was: “Ik heb geen slipje aan.”
Beautiful agony is een heerlijke site ….
Soms weet ik niet meer hoe dikwijls ik vrij en hoe heerlijk het kan zijn. Sedert veertien dagen hou ik het allemaal bij op bedposted.com. Heerlijke link … Ik heb een heerlijk seksleven 
Euh … ja … wat dachten jullie anders?!
Ze komen binnen. Mijn leeftijd. Mooie mensen. Nieuw voor elkaar. Dat zie je meteen.
Twee krukken aan de toog worden in beslag genomen. Een pilsje voor hem, een watertje voor haar. Haar haren zijn blond. Hij lijkt me wat een gladjanus. Ze beginnen te praten. Ik verlies hen uit het oog in mijn eigen gesprek.
Na een kwartier valt mijn oog op hen. Zijn kruis springt meteen in dat oog van mij. Hij is bloedgeil, dat zie ik van op een afstand. Zij kirt en plant zachte kusjes op zijn wang. Dan ontmoeten hun monden elkaar en ik zie zijn tong snel toeslaan. Ze lacht en dan begint hun vrijpartij. Dáár … aan de bar … voor het oog van iedereen.
Mijn kutje reageert op hun onbevangen gestreel en gekus. Het lijkt wel een koppel uit een film. Mooi en vrijend.
Ik slik en ben plots stikjaloers. Waar is hij? Diegene die me zo plachtte te kussen aan een bar in een café? Ik mis hem …
Nog steeds verdriet. Liefdesverdriet.
Ze is al jaren verliefd op hem. Ware Don Quichot-stijl, veertig jaren in de woestijn.
Op feestjes, meetings, concerten veulent ze om hem heen. Dartel. Olijk. Vrolijk.
Alleen ik aanhoor haar wanhoop. Onbereikbaar is hij. Banden aangespannen. Wettelijk. Financieel. Emotioneel gebonden is hij.
Af en toe werpt hij haar wat toe, een aalmoes van aandacht, een glimlach. Als een leeuwentemmer die haar vriendschap afkoopt.
Hij geniet van haar bewondering, laat zich meedrijven op de vloedgolf van complimenten, verpakt in zuchtjes en kreetjes.
Soms zijn ze zielig. NIet arme-kindjes-in-Afrika maar clownesk en pathetisch. Ik observeer het hele circus, bekijk hun acrobatie. Heen en weer, op en neer, wankelend op de koord van spel en overspel.
Ik zwijg. Over de blik die ik af en toe in zijn ogen ervaar. Het verlangen, omfloerst door bijna panische angst. Voor de gevolgen, die zijn streling zal hebben.
Zij merkt het niet, verblind door bewondering, struikelend over wanhoop.
Zij zoekt. En weet niet …. dat ze allang gevonden is.
1 man voor heel mijn leven?
1 vrouw en altijd trouw?
Ik vraag het me af. Volgens mij is dat onmogelijk. Mijn lijf zegt andere dingen dan mijn hoofd en nog heel andere dingen dan mijn hart en mijn ziel.
Wat is er fout aan een beetje lol af en toe? Wat is er mis met verliefd worden en … daar aan toegeven?
Ja, ja … ik weet het ook wel … gevoelens, gekwetstheid …
Wat met frustratie? Verlangen? Lust?
Of praat ik mezelf goed?
We staan in de woonkamer, alle anderen zijn verzameld in de keuken. Het geroezemoes overstemt ons gefluister. Ik draai mijn rug naar de anderen toe. Hij heeft een perfect zicht op mij én op hen. De sterretjes in zijn ogen doen me beseffen hoe graag hij me heeft. De zin om hem te plagen overvalt me.
Mijn lippen tuiten zich, alsof ik hem wil kussen. In plaats daarvan steek ik mijn wijsvinger in mijn mond en zuig er zachtjes aan. Mijn tong glipt af en toe naar buiten om hem te tonen wat ik zou doen moest die wijsvinger zijn grote, stijve paal zijn. Zijn pupillen verwijden zich. Hij slikt. Ik kijk indringend naar de heerlijke bobbel in zijn jeans. Traag glij ik met mijn wijsvinger over mijn kin, mijn nek, mijn decolleté. Ik streel met volle hand mijn rechterborst. Mijn tong likt mijn lippen. Hij maakt zijn mond vochtig. Zijn ogen schieten in de richting van de keuken, om te controleren dat niemand ons ziet. Voor hen lijkt het alsof we een normaal gesprek hebben.
Dan glijdt mijn hand over mijn andere borst en zo naar mijn buik. Langzaam streel ik mijn kruis. Ik voel hoe ik nat word. De handen in zijn broekzakken worden vuisten. Dit is niet gemakkelijk voor hem. Hij moet zich staande houden, mag niks laten merken.
Dan reik ik met mijn hand achter mijn broeksriem. Mijn jeans zakt een beetje, zodanig dat hij een goed zicht heeft op mijn onderbuik.
Mijn vingers raken mijn clitje. Ik sluit even mijn ogen en slik iets weg. Mijn ademhaling versnelt een beetje.
“Ben je gek?”, vraagt hij, bijna ademloos. Ik kan niet meer antwoorden, zo opgewonden ben ik.
Mijn middenvinger wordt kletsnat wanneer ik in mezelf glijd. “Ik droom jou hier”, fluister ik geil.
Hij observeert hoe mijn hand sneller beweegt.
“Ik wil je.” Ik hoor hem haast niet. Zo ver ben ik al heen.
“Ik droom dat je me tegen de muur drukt, mijn benen spert en je jezelf tussen mij ramt. Dat je me kust alsof je me nooit meer los zal laten, en dat je mijn tepels likt, zuigt en bijt tot ik klaarkom.” Ik merk hoe mijn woorden hem bloedgeil maken.
“Mag ik komen?”, vraag ik haast smekend.
Zijn glimlach is tergend traag.
“Neen”, zegt hij, “ik wil dat je het uitstelt. Voor mij.”
Hij vlindert zijn eigen hand over zijn duidelijke erectie. Het windt me op, mijn wangen moeten zeer rood zijn.
“Ik wil dat je straks op je bed gaat liggen met je billen op de rand, je voeten op de grond en dat je je kleine speelgoedje neemt en met jezelf speelt tot je klaarkomt. Dat je aan mij denkt en droomt dat die staaf mijn hete paal is die je neukt. En dan wil je ik dat je elke kreet smoort, zodanig dat niemand je hoort.”
Hij weet hoe moeilijk dat voor me is. Terwijl hij die woorden uitspreekt, is het al te laat. Ik kom klaar, daar ter plekke in de woonkamer, terwijl hij naar me kijkt en al het volk achter mijn rug in de keuken staat te praten.
Ik sidder en beef en bijt op mijn lippen om het niet uit te gillen.
Zijn lach is hartveroverend. Hij zet 1 stap in mijn richting en fluistert, bijna dreigend: “Ai, daar zal je voor moeten boeten. Ik had gezegd dat je nog niet mocht komen. En je deed het toch.” De plagerij klinkt door in zijn woorden.
Ik hijg nog na. “Wat is mijn straf?”
Hij schatert het bijna uit. “Mijn geil sletje”, zegt hij, “als straf zal je me straks pijpen. We spreken over een uurtje af, buiten achter de parking. Ik zal aan jouw auto staan, mezelf aftrekken en jouw mond zal me laten klaarkomen.”
Het lijkt me een heerlijke straf …
doet me zo’n plezier.
Recent Comments